روز چهارم مهر ماه 1388 چند مامور قرارگاه ثارالله سپاه پاسداران وارد خانه این روزنامه‌نگار شده، و پس از تفتیش خانه و ضبط برخی از وسایل شخصی او را بازداشت کردند. مسعود لواسانی پس از بازداشت به سلول انفرادی بند دو الف در زندان اوین که تحت نظارت سپاه پاسداران است منتقل شد. 

در جلسات بازجویی اتهامات وی «فعالیت تبلیغی علیه نظام» از طریق انتشار گزارش و خبر در سایت‌های فارسی‌زبان و «مصاحبه با بی‌بی‌سی فارسی و ...» عنوان شد. هم‌چنین دعوت به کشور فرانسه برای بازدید از پارلمان و شورای اروپا در دو شهر استراسبورگ و بلژیک، از جمله دیگر دلایل بازداشت این روزنامه نگار بود.

اولین جلسه دادگاه لواسانی در «شعبه 26 دادگاه انقلاب تهران» به ریاست قاضی «پیرعباسی» در تاریخ ۱۱ آذر ماه 1388 برگزار شد.

او نهایتا به خاطر انتشار گزارشی از اتفاقات 30 خرداد ماه با عنوان «فاجعه در میدان انقلاب»، به هشت و سال و نیم حبس تعزیری و محرومیت مادام‌العمر از فعالیت روزنامه‌نگاری محکوم شد.

روز 26 فرودین ماه 1389،  در حالی که وی در زندان اوین به سر می برد، نتیجه حکم دادگاه تجدید نظرش که در «شعبه 54 دادگاه تجدیدنظر استان تهران» برگزار شده بود، اعلام شد.

 در این حکم، 8 سال و نیم زندان لواسانی به 6 سال حبس قطعی و همچنین حکم محدودیت مادام العمر فعالیت روزنامه نگاری وی به 10 سال کاهش یافت.

روزهای پایانی خرداد ماه ۱۳۹۰ این روزنامه نگار در زندان دچار حمله عصبی شده و به بهداری زندان اوین منتقل شد. تداوم این موضوع باعث شد تا دادستانی در هشتم تیر ماه 1388 با مرخصی وی با تودیع وثیقه 800 میلیون تومانی موافقت کند. او پس از مدتی مرخصی درمانی مجددا به زندان بازگشت.

پس از مدتی حکم 6 سال حبس او شامل عفو شد و به 2 سال کاهش یافت. 

نهایتا روز چهاردهم شهریور ماه 1390 با اتمام دوره محکومیت دو سال زندان، این روزنامه نگار از زندان اوین آزاد شد.

از سوی دیگر همسر لواسانی، «فاطمه خردمند» دی ماه 1390 بازداشت شد و سه هفته بعد در تاریخ ۹ بهمن ماه 1390 به «دادسرای مقدسی اوین» احضار و مورد بازجویی مجدد قرار گرفت.

این روزنامه نگار پس از مدتی زندگی مخفیانه در شهرهای ایران، سرانجام از کشور خارج و در کشور ترکیه پناهنده شد.

لواسانی در ایران با خبرگزاری «فارس» و «مهر» و روزنامه های «آفتاب یزد»، «اعتماد ملی»، «اعتماد»، «شرق»، «همشهری» و «کارگزاران» و ماهنامه ادبیات «داستانی» همکاری داشت.

دادگاه انقلاب تهران حکم 8 سال و نیم حبس تعزیری و ممنوعیت دائم فعالیت روزنامه نگاری را برای وی صادر کرد. 

این حکم در پس مشکلات جسمانی و البته شامل عفو شدن به 2 سال کاهش یافت و این روزنامه نگار شهریور ماه 1390 از زندان آزاد می شود. پس از آزادی لواسانی و خانواده اش تحت فشار نیروهای امنیتی بودند و سرانجام این روزنامه نگار از ایران خارج شد.